7 Queens
Véréna Paravel (US/FR 2009)
Paravel loopt onder het verhoogde spoor van metrolijn nr. 7 van Queens naar Manhattan, op zoek naar ongepolijste ontmoetingen met een bonte mix New Yorkers.
Véréna Paravel en Lucien Castaing-Taylor waren in Eye
Cosmic Realism, de eerste overzichtstentoonstelling van het werk van Véréna Paravel en Lucien Castaing-Taylor, trekt de aandacht. De makers waren op 19 januari voor een lang interview in Eye en spraken over het vinden van een nieuwe, zintuigenprikkelende beeldtaal, de kronkels van het onbewuste en de microkosmos in ons eigen lichaam. Fragmenten uit het interview, gerelateerd aan zes films uit het programma, zijn hieronder te zien.
Door Eye redactie07 maart 2024
© Maarten Nauw
“Als antropoloog leer je dat je eerst veel tijd moet doorbrengen met de mensen die je bestudeert voordat je een band kan opbouwen. Ik wilde juist het tegendraadse doen en een anti-etnografische film maken.”
Véréna Paravel
De Humani Corpis Fabrica
Véréna Paravel & Lucien Castaing-Taylor (FR/US/CH 2022)
De camera verkent de spelonken van Parijse ziekenhuizen, zweeft boven operatietafels, is bij een personeelsfeest en duikt in het binnenste van het lichaam.
“Je lichaam is het meest intieme ding in je leven, maar het is ook het object waarvan je het meest vervreemd raakt en dat de meeste angst veroorzaakt.”
Lucien Castaing-Taylor
Leviathan
Véréna Paravel & Lucien Castaing-Taylor (US 2012)
Woest portret van de zee, gefilmd aan boord van een viskotter op de Noord-Atlantische oceaan: water, wind, meeuwen en de vissen versmelten tot een kosmisch geheel.
“Leviathan is de eerste echt kosmische film die we hebben gemaakt, het is een film over de zee, over de relatie van de mensheid tot de zee en de geschiedenis van de mythologie van die zee.”
Lucien Castaing-Taylor
Foreign Parts
Véréna Paravel & J.P. Sniadecki (US/FR 2010)
Immigranten overleven in de rafelrand, de ‘iron triangle,’ een autokerkhof in Willets Point, Queens, New York; over menselijke veerkracht en inventiviteit.
“De automobiel is het teken van succes, van rijkdom aan vrijheid, van autonomie. [Foreign Parts gaat over] de Amerikaanse droom, versus de Amerikaanse droom vanuit het perspectief van de migrant.”
Véréna Paravel
Sweetgrass
Lucien Castaing-Taylor & Ilisa Barbash (US 2009)
Overrompelend portret (bodycam) van cowboys die hun schapen naar de zomerse weiden van Montana leiden, over bergtoppen en langs ravijnen. Het dier staat voorop.
“Tijdens het filmen raakte ik niet alleen geïnteresseerd in de pastorale schoonheid van het landschap en het verbijsterende beeld van 3000 schapen daar in de bergen, maar ook in het cognitieve leven van de schapen.”
Lucien Castaing-Taylor
somniloquies
Véréna Paravel & Lucien Castaing-Taylor (FR 2017)
Sixtiessongwriter Dion McGregor spreekt vanuit het onbewuste z’n dromen uit, de filmbeelden sluiten aan bij McGregors wild stromende, soms rauwe associaties.
“We hebben niet één identiteit waarvan we denken dat het de identiteit is die we naar voren moeten brengen. We doorkruisen eigenlijk alle menselijke gevoelens: van liefde tot verdriet en woede. Het zit allemaal vanbinnen.”
Véréna Paravel
Tekst: Eva Langerak
Interviews: Anna Abrahams
Camera en montage: Max Baggerman
Camera-assistent: Colin Oord